task(7)

NAME

core::task<T>, core::task<void> - przenośne, bezstosowe operacje korutynowe; core::fiber - stosowy kontekst wykonywania jądra.

SYNOPSIS

core::task<T> operation();
core::task<void> operation_without_value();

bool task.resume();
bool task.done() const;
bool task.valid() const;
error_t task.error() const;

bool fiber.start();
bool fiber.resume();
static bool fiber::yield();

DESCRIPTION

Astia używa korutyn C++20 do bezstosowego asynchronicznego przepływu sterowania. core::task<T> posiada uchwyt korutyny i rozpoczyna działanie w stanie wstrzymanym. task<T> przechowuje zwróconą wartość albo error_t, a task<void> jest wariantem przechowującym tylko błąd. Oba typy można wyłącznie przenosić i wymagają jednego właściciela decydującego, kiedy wywołać resume().

Zmienne lokalne, które muszą przetrwać oczekiwanie, znajdują się w ramce korutyny. Oczekiwanie na zadanie wiąże kontynuację zadania potomnego z jego rodzicem, a końcowe wstrzymanie potomnego przekazuje sterowanie tej kontynuacji. Zadania nie wolno wznawiać równocześnie na więcej niż jednym CPU.

OPERATION

resume() wykonuje jeden krok albo oczekujące zadanie potomne i zwraca false, gdy zadanie jest puste lub zakończone. co_await zużywa wynik potomny i niszczy jego ramkę. value() udostępnia wartość ukończonego task<T>, a error() i failed() zgłaszają wynik obietnicy.

Ramki korutyn task<void> korzystają z bezblokadowej puli 32 miejsc, z których każde ma limit 2048 bajtów. Ramki task<T> korzystają ze zwykłej ścieżki alokacji. Pula ogranicza wyłącznie pamięć ramek; nie posiada obiektów, do których odwołuje się ramka.

LIFETIME/OWNERSHIP

Zniszczenie lub zresetowanie zadania niszczy jego ramkę korutyny. Zniszczenie task<void> zwraca jego miejsce do puli. Przeniesienie przekazuje jedynego właściciela zadania i czyści źródło. Referencjonowane pliki, bufory i inne obiekty muszą pozostać ważne przez całą operację, chyba że ramka przechowuje uchwyt posiadający własność.

core::fiber używa stosu. Uruchomienie przydziela stos jądra o rozmiarze 16 KiB oraz dwa konteksty architektury. Funkcja wejściowa może wywoływać zwykły kod i wstrzymać ten stos wywołań przez fiber::yield(). Włókno pozostaje własnością CPU, na którym zostało uruchomione.

ERRORS

Zbyt duża ramka task<void> albo wyczerpanie puli ramek tworzy nieprawidłowe zadanie z error_t::enomem. Przed wznowieniem sprawdź valid(), done() lub error(); oczekiwanie na zadanie, którego alokacja się nie powiodła, daje error_t::enomem.

fiber::start(), fiber::resume() i fiber::yield() zwracają false dla nieprawidłowej albo ukończonej operacji, nieprawidłowego punktu wejścia, błędu alokacji lub kontekstu, migracji CPU albo zagnieżdżonego aktywnego włókna.

NOTES

Użyj zadania, gdy punkty zawieszenia mieszczą się w ramce korutyny. Użyj włókna, gdy wymagane jest zachowanie zwykłego stosu wywołań. Żaden z tych mechanizmów sam nie zapewnia planowania, anulowania ani migracji między CPU.